Βαρέθηκα… (του Μπάμπη Ξυλογιάννη)

ΒΑΡΕΘΗΚΑ…

Να βλέπω τα κοίλα κάτοπτρα των οδών που βοηθούν τους οδηγούς στην ορατότητα να είναι βανδαλισμένα με αυτοκόλλητα ποδοσφαιρικών κλαμπ ή γραμμένες ανοησίες με μαρκαδόρους…

Να βλέπω τοίχους ρυπαρούς με ένα ασύμμετρο μωσαϊκό συνθημάτων με μαρκαδόρους και σπρέι.

Να βλέπω φρεσκοβαμμένους τοίχους με τα λεγόμενα γκράφιτι που χαλούντην αισθητική του χώρου και καταστρέφουν περιουσίες ξένες. Αλήθεια αυτοί που γράφουν στους τοίχους έτσι έχουν και το σπίτι τους; Έτσι έχουν την κρεβατοκάμαρά τους;

Να βλέπω πινακίδες σημάνσεως αποχρωματισμένες, καλυμμένες με θάμνους και βανδαλισμένες με διάφορα αυτοκόλλητα ή σπρέι.

Να βλέπω πινακίδες που έχουν αφαιρεθεί από ιδιώτες και να μην έχουν τοποθετηθεί ξανά…

Να βλέπω μονόδρομους ή πεζόδρομους κακώς σημασμένους και να παραβιάζονται ασυστόλως από τους οδηγούς όλων των οχημάτων, χωρίς συνέπειες.

Να βλέπω πινακίδες σημάνσεως κακώς τοποθετημένες και μη ορατές από τους οδηγούς κινουμένων οχημάτων.

Να βλέπω δίκυκλα που να προκαλούν με την κίνησή τους υπερβολικούς θορύβους.

Να βλέπω οδηγούς να παραβιάζουν τον ερυθρό σηματοδότη.

Να βλέπω επαγγελματίες να οδηγούν το δίκυκλό τους με το ένα χέρι μεταφέροντας εμπορεύματα.

Να βλέπω κάδους απορριμμάτων τοποθετημένους σε σημεία που παρεμποδίζουν την ομαλή και ασφαλή οδική κυκλοφορία (γωνίες, διασταυρώσεις, στενότητα οδοστρώματος), προς δε, να αναδίδουν δυσάρεστες οσμές,αφού είναι γεμάτοι και το «εμπόρευμα» να βρίσκεται επί του οδοστρώματος, ιδιαιτέρως σε τουριστικές ζώνες, όπως το παραδοσιακό κέντρο, η κεντρική αγορά και ο παραλιακός πεζόδρομος.

Να βλέπω γωνίες διασταυρούμενων οδών με πυκνή βλάστηση που περιορίζουν την ορατότητα των κινουμένων οχημάτων.

Να βλέπω οικιακά λύματα να τρέχουν στο οδόστρωμα μέχρι που να συναντήσουν σε μακρινή απόσταση κάποιο φρεάτιο.

Να βλέπω οικιακά λύματα ή όμβρια ύδατα να τρέχουν από τα μπαλκόνια πολυκατοικιών στο ανεπαρκές πεζοδρόμιο ή οδόστρωμα.

Να βλέπω πολιτικές-πολιτιστικές ομιλίες να πραγματοποιούνται σε κεντρικά σημεία της πόλης και όχι σε σημεία που δεν θα παρενοχλούν τους πολίτες οι οποίοι δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν κάποια εκδήλωση ή ομιλία.

Να βλέπω οδούς με ανεπαρκή ή καθόλου φωτισμό.

Να απολαμβάνω το ντουμάνι καπνιστών σε δημόσια κέντρα…

Να βλέπω στα ανεπαρκή πεζοδρόμια σταθμευμένα οχήματα, ανάπτυξη εμπορευμάτων ή τραπεζοκαθισμάτων.

Να βλέπω στους στύλους φωτισμού πάνω στα ανεπαρκή πεζοδρόμια διαφημιστικές πινακίδες πολιτιστικών, πολιτικών ή άλλων εκδηλώσεων να παρεμποδίζουν την ασφαλή διάβαση των πεζών, προς δε, να παραμένουν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα (μέχρι να βρέξει ή να φυσήξει δυνατά).

Να βλέπω στους ισόπεδους κυκλικούς κόμβους και διασταυρώσεις πανό ή ταμπλό πολιτικών κομμάτων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, πολιτιστικών συλλόγων κ.λ.π. που αποσπούν την προσοχή των κινουμένων οδηγών, προς δε, να περιορίζουν την ορατότητα και τέλος να παραμένουν στη θέση τους για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Να βλέπω τα ανεπαρκή πεζοδρόμια να μετατρέπονται σε ναρκοπέδια από τα περιττώματα αδέσποτων και δεσποζόμενων ζώων, καθώς επίσης και άλλοι χώροι που συχνάζουν μικρά παιδιά…. Όποιος δεν αγαπά τα ζώα είναι κτήνος, δεν έχει ανθρώπινα λεπτά αισθήματα. Αλλά από τους «φιλόζωους» ποιος θα μας γλιτώσει; Τα εγκλήματα κατά ζώων διώκονται αυτεπαγγέλτως μας ενημερώνουν τα τηλεοπτικά σποτ (καλώς!). Τα αδικήματα των «φιλόζωων» πως διώκονται; Μήπως με προσωπική έγκλιση, συμβάλλοντας έτσι στις έριδες με τους παραβάτες που οδηγούν σε έτι περαιτέρω δυσάρεστες καταστάσεις και οι αρμόδιες αρχές να μένουν «απ’ έξω»;….

Να ακούω «τας συνεχείς υλακάς των δεσποζόμενων κυνών», μη σεβόμενοι οι ιδιοκτήτες τους την κοινή ησυχία και κοινή ειρήνη των συμπολιτών τους.

Ν’ ακούω να διαφημίζονται πολιτικές, πολιτιστικές ή συνδικαλιστικές εκδηλώσεις με μεγάφωνα τοποθετημένα στις οροφές οχημάτων και να δημιουργείται τεράστιο πρόβλημα ηχορύπανσης στη πόλη (πολλά τα Decibels), θυμίζοντας άλλες εποχές.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ… την αναισθησία και ασυνειδησία συγκεκριμένων στελεχών αρχών και επιχειρήσεων που με τις πράξεις ή παραλείψεις τους υποβαθμίζουν το περιβάλλον….

ΒΑΡΕΘΗΚΑ… να καταμετρώ αρνητικές καταστάσεις που υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής και της καθημερινότητάς μας και για το λόγο αυτό σταματώ εδώ….

Μήπως υπερβάλλω;

Το παρελθόν δεσμεύει (του Κώστα Μαζιώτη)

Μένουμε «κολλημένοι» στο παρελθόν μας, προσωπικό ή/και συλλογικό γιατί, εκτιμώ, στην ουσία δε μας ευχαριστεί το παρόν και, επιπλέον, τρέμουμε στη σκέψη του τι θα φέρει το μέλλον. Ανάξιο σχόλιου το γεγονός ότι προκαταβάλλουμε πως θα είναι, σώνει και καλά, κάτι άσχημο και δυσάρεστο. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι συντηρητισμός και όχι το να είσαι χαμηλών τόνων.

Ακόμα και αν το παρελθόν μας φαντάζει υπέροχο και νοσταλγούμε τις παλιές μέρες, το πιθανότερο είναι να το έχουμε εξιδανικεύσει. Η πάροδος του χρόνου αφαιρεί τα «ψεγάδια» και διαθλά την πραγματικότητα.

Δεν είναι κακό να νοσταλγείς. Ούτε, πάντα, επιζήμιο το να έχεις επίγνωση των σφαλμάτων και των ατυχιών που σου συνέβησαν. Είναι βλαβερό, όταν «αρνείσαι» να αποκολληθείς και να ζήσεις ό,τι σου συμβαίνει στον παρόντα χρόνο.

Ο Johny Thunders ήταν αυτοκαταστροφικός και ασταθής χαρακτήρας. Αυτό δεν τον εμπόδισε να δώσει μερικές χρήσιμες συμβουλές. Να μία:

«Δεν γίνεται να αγκαλιάσεις μια ανάμνηση»

Νέος ψυχρός πόλεμος ; (του Μπάμπη Ξυλογιάννη)

1962…
«Τον Οκτώβριο του 1962 οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ) με πρόεδρο τον Τζον Κέννεντι και η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) με πρόεδρο το Νικήτα Χρουστσόφ, έφθασαν όσο ποτέ άλλοτε στα πρόθυρα, όχι ενός πολέμου, αλλά ενός πυρηνικού πολέμου για τα μάτια της Κούβας. Δεν ήταν η εποχή του ψυχρού πολέμου, αλλά του καυτού και καταστροφικού για την ανθρωπότητα πολέμου, στην περίπτωση που θα πιάνονταν Αμερική με Ρωσία…» (απόσπασμα από αδημοσίευτο διήγημά μου Ο ΚΟΛΠΟΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ)

2018…
Τελικά, όπως αποδεικνύεται καθημερινά από τα γεγονότα, διανύουμε μια δεύτερη εποχή ψυχρού πολέμου (λίαν επιεικής ο όρος).
Και τώρα προβλέπεται να είναι πολύ δυνατός και σύγχρονος και ενδέχεται να αποδειχθεί καταστρεπτικός για χώρες-πειραματόζωα.
Από τη μια μεριά ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ με την προσωπική αυστηρή και αυταρχική πολιτική έναντι συμμάχων και εχθρών και πορωμένος-πεπειραμένος έμπορας, προκειμένου να υποστηρίξει τα συμφέροντα της πατρίδας του κι ας τον ξεφωνίζουν κάθε λίγο οι πατριώτες του. Και φαίνεται να μη χαμπαριάζει τίποτα. Είναι καλός και πλούσιος επιχειρηματίας και έχει προσαρμόσει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική με το Real Estate.
Από την άλλη ο Βλαντιμίρ Πούτιν, αποδεικνύεται δεινός παίκτης και έδωσε στη Ρωσία τη χαμένη αίγλη και δύναμη σαν αυτή της πρώην ΕΣΣΔ. Αφού εδραιώθηκε στο διηνεκές της εξουσίας με το πιόνι και συνεταιράκι Ντμίτρι Μεντβέντεφ και με κύριο άξονα της πολιτικής του την κατατρόπωση των πολιτικών του αντιπάλων εντός και εκτός χώρας με ανορθόδοξα συστήματα. Πέραν τούτου άρχισε και «τα αντιαθλητικά τάκλιν» κατά της Δύσης με τον ηλεκτρονικό πόλεμο και το χρήμα. Ο σκοτεινός κυβερνοχώρος φαίνεται να του ανήκει και για το λόγο αυτό χώνει τη μύτη του παντού, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στις χώρες υπό την επιρροή της Δύσης ή και όπου αλλού που λίγο παλαιότερα ήταν προνόμιο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.
Ουσιαστική διαπίστωση στις μέρες μας πως για την Ελλάδα μας δεν υπάρχει πιστός και σίγουρος φίλος. Ριγμένοι είμαστε απ’ όλους. Νυν και αεί!
Και μέσα σ’ αυτόν τον ιδιότυπο πόλεμο των δύο (ΗΠΑ-ΡΩΣΙΑΣ) με δακτυλικά αποτυπώματα και της Κίνας, ξεπροβάλλει ο Σουλτάνος που φαίνεται απρόβλεπτος. Κι αυτός επικράτησε των πολιτικών του αντιπάλων και ασκεί εξουσία με τον υπέρμετρο λαϊκισμό του, πηγαίνοντας τη μια φορά με τους Αμερικανούς, την άλλη με τους Ρώσους και στο τέλος με τους Ιρανούς, Άραβες και Νικολάς Μαδούρο! Εκεί προσπαθεί να διαπραγματευτεί και να αποκομίσει οφέλη εκβιάζοντας καταστάσεις, αλλού τον παίρνει, αλλού τρώει πόρτα. Καλός πελάτης γι’ αυτόν αποδεικνύεται η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ που τον έχει χρυσώσει για να μην αφήνει τους πρόσφυγες να διέρχονται το Αιγαίο ή τη Μεσόγειο. Τέλος δείχνει τα αιμοσταγή δόντια του σ ’εμάς τους Έλληνες. Τελικά δεν πρόκειται να υπάρξει ειρήνη μεταξύ των λαών Τουρκίας και Ελλάδος. Απότοκος αυτών των καταστάσεων είναι να του τραβούν λίγο το αυτί οι Αμερικανοί με την τουρκική λίρα και οι Ρώσοι να παίζουν το δικό τους συμφεροντολογικό τους χαβά.
Εμείς, οι Έλληνες, επιβάλλεται να υπερασπιστούμε μόνοι μας την πατρίδα Ελλάδα, ουδείς μας στηρίζει ή πρόκειται να μας στηρίξει. Ας το καταλάβουμε καλά όλοι μας και να μη τσιμπάμε από δήθεν φιλικά χτυπήματα στις πλάτες. Μαχαιριές πισώπλατες είναι!
Τελειώνω αυτό το κείμενο με το σχολιασμό για τα τεκταινόμενα τον τελευταίο καιρό στο ανύπαρκτο κράτος των «Σκοπίων», ένα μόρφωμα που δημιούργησε ο Τίτο. Γύπες πετούν πάνω από αυτή τη γεωγραφική περιοχή απ’ όλη την υδρόγειο. Κόπτονται για το καλό της ανύπαρκτης χώρας. Όλοι επεμβαίνουν στα εσωτερικά της. Πολλοί να πείσουν τον τοπικό πληθυσμό να ψηφίσουν «ναι» με επισκέψεις υψηλού επιπέδου, άλλοι «όχι» με μυστικές υπηρεσίες και κονδύλια. Ακόμη και οι Κινέζοι απεργάζονται δικά τους σχέδια για τα δικά τους συμφέροντα.
Μωρέ! να κοιτάξουμε και μείς τα δικά μας συμφέροντα ως έθνος, ως λαός…